This is a shocking but fabulous short animated movie, which explains why dolls don’t appeal to me and why they frightened me as a child.
A little girl called Alma skips through the snow covered streets of a small town. Her attention is caught by a strange doll in an antique toy shop window. Fascinated, Alma decides to enter.
Op de grote stille heide
Loopt zij samen met haar hond
En zij is de weg verloren
En zij heeft geen plattegrond
Eigenlijk is ze nog nooit zover geweest
Eigenlijk zou ze vanavond naar een feest
‘t Is stil op de heide
Zo stil op de heide, de heide
Als de laatste zonnestralen haar verlaten wordt zij bang
Want zij kent wel de verhalen
‘t Gaat nog goed
Maar voor hoe lang?
Kijk daar heb je de eerste enge vent
In zijn hand reeds het willig segment
‘t Is stil op de heide
Zo stil op de heide, de heide
Tja, hier valt niet te ontkomen
Ook de hond verroert geen poot
Ach, was zij maar thuis gebleven
Of op school, of anders dood
En de man nadert grijnzend stap voor stap
Dan neemt plotseling de hond een vreemde hap
Kijk dus uit voor meisjes
Met honden op de heide, de heide
